anne annemiz gitti maalesef salı günü...ayrılmak çok zor oldu ama kardeşim ve babam bekliyorlardı..ve babam uzun süredir ertelediği ve bize perşembe günü olacağım dediği burun ameliyatını pazartesi günü olunca annemi artık bağlasak durmazdı.e anneannemiz giderken dedemize geçmiş olsun hediyesi göndermek için fotografçının yolunu tuttuk efenim.tabii bizim yaramaz flaştan ve deklansör sesinden korktuğu için kucağımızdan inmek istemedi,hep ağladı,stüdyodan kaçmaya çalıştı.yani canımıza okudu.çıktığımızda kan ter içinde kalmıştık.bunlarda o arada yani ağlarken ve bırakıp hızla makinanın arkasına kaçarken çektirilen fotograflar.aslında benim oğlum çok gülenç yüzlüdür ama maalesef fotolarda hiç öyle çıkmadı.   dün gece oğluşum ilk kez bensiz bir gece geçirdi.aniden çıkan görev yüzünden ben gece işe gitmek zorunda kaldım.kaan'da babası baktı.canım benim hiç uyumayıp oğluşun başında beklemiş mızırdandığı an sütünü versin diye.paşam halaaaaa anne sütü aldığı için ve bu yüzden halaaaaa benimle yattığı için genelde sabaha kadar emme vaziyetinde uyuyo.ilk kez ayrı bi gece geçireceğimiz için çok endişelendik oktayda ben de .gece 3 defa kalkmış beni istemiş(tabii beni değil emmek istemiş:)) kalkıp tüm evi dolaşmışlar bakmış yokum biberonu almaya karar vermiş.yoksa aslaaaa gece biberon almaz.baktı ben yokum kendini mecbur hissetti sanırım.sabah eve geldiğimde ilk istediği anne sütüydü tabiii.   bu arada değişik değişik huylar edinmeye başladı.mesela iki ayağınıda kaldırırık hoplamaya çalışıyo,sonra başını yere dayayım bacaklarını kırmadan ayağının tekini geriden havaya kaldırmaya çalışıyo(yok anlatamadım sanırım bunun fotosunu çekmem lazım),müzik duyunca dönüyo...ama ösemazen gibi hiç durmadan...denedimde ben o kadar dönemiyorum başım dönüyo.böyle işte ağzı laf dolu ama hala net kelimeler çıkaramıyo.ama 'ğ' yi kullanıyo gırlaktan sesler çıkarmaktan hoslanıyo.bakalım  ne zaman konuşacak adam akıllı.bekliyoruz sabırsızlıkla