evet çoook şükür paşam iyileşti.çok şükür 3gündür iyiyiz(maşallah)ama halaaaaa iştahı kapalı ..ağzına zooorla bişeyler sokmaya çalışıyom yok olmuyo yemiyo...bende akışına bıraktım bakalım ne zaman yemek isteyecek.

dün akşam bi arkadaşa bebek görmeye gittik..geçen hafta cuma günü geldi kızımız..küçücük..sanki kaan hiç öyle olmamış gibi hissettim.tutamadım doğru düzgün korktum.oysa ki kaan mina'dan yarım kilo eksik doğmuştu.insan unutuyo bee.neyse durmadı bizimik azdı iyice orda..kadının evini topladık bi köşeye.benim kapağını açarken zorlandığım sandığı açıp açıp içindekileri kaçırmaya kalkıştı.2 saat zor dayanıp kaçtık..arkamızdan oohhh çekmemişlerdir inşallah.

kapıları açıyo artık.eskiden görmesin diye kapıyı çekmemiz yetiyodu artık kilitlemek zorundayız.banyo ve salonu..çünkü salona girince her şey kırılacak malzeme.eşyaların kırılmasından değil oğlumun canının yanmasından korktuğumuzdan yanında biz yokken salona girmesine müsade etmiyoruz.bide pc'yi salona sakladık resmen çünkü durmadan düğmesine basıyo.harddiski yanacak zımbırtının.illa ki sandaliyeye çıkacakmış,pc açılacakmış,babasının oynadığı oyun açılıp kulaklığı takacakmış..fareye hiç durmadan basıyo.öyle yaramazki sıpa..ama o kadar tatlı ki..kendini sevdiriyo.bi şey yapıyosa ve kızıyosak hemen gelip yanağını dayıyo dudağımıza öpecekmişiz..cici yapıyo bize ...gülücük veiyo..gözlerini kırpıştırıyo..seviyozda seviyoz bizde..tek üzüntüm gün içinde çalıştığımı için akşamdan akşama görmek paşamı...çalışan annenin sıkıntısıda bu işte ...

muko