geçen hafta eşim geceden zıkmış evde uyuyordu...kaan kreşte ben işte...her şey rutine uygun...sonra saat 10:00 gibi eşim aradı..normalde o saatte uyuyor olduğundan şaşırdım ..açtım..hazırlan gelip seni alıcam..kaan kreşte düşmüş dedi ...gerisini doğru düzgün hatırlamıyorum...kaan'ı sağlık ocağının önünde kreşin servis aracının içinde öğretmeni ve reş hemşiresi ile birlikte bizi beklerken gördüm...ağzının içi  dışı iki taraflı kesikler içindeydi ..dikiş atılması gerekiyomuş sağlık ocağı için büyük bi işlem olduğundan bölge eğitim araştırma hastanesine sevk etmişler...aldım oğlumu kucağıma sadece bi kaç saniye sorabildim nooldu diye...sandaliyeden düştü dediler..bu kadar artık nasıl olduğunu irdeleyecek zamanım yoktu habtaneye gittik..ne zordu allahım..küçücük ağıza 6 dikiş attılar...içine dışına...yıkıldı hastane oğluşun çığlıklarından ...4 kişi tutamadık...dün akşam ise aldırdık dikişlerimizi..yaramız kapanmış.ama iz kaldı..kalacak...allah bununla geçmiş eylesin...kreşe bi daha vermesem ne yapıcam, başka kreşe versem buraya alışana kadar neler çektik, bakıcı tutsam çok sıkılıyo yanlız yazık...elim mahkum geri verdim paşamı kreşe...inşallah tekrarlanmaz...ama seviyo kreşi,arkadaşlarını...bide bu kadar sık hastalanmasa...en fazla 1 hafta iyi gezebiliyo..sonra yine öksürük yine ateş yine kusma...yani yine dr yine ilaç...ne kadar zor büyüyo...allahım korusun meleklerimizi...

cok gecmıs olsun :((