Uzun zaman olmuş yine yazmayalı...3 ay kadar sanırım..neler yaptık bu arada?

23 nisan gösterisi geçirdik...Şirin oldu benim paşam...Çok ama çok tatlıydı tabii...ama kaanın yaş gurubu daha çok küçük olduğundan perde açılıpta bizi görünce hepsi şok oldu...benim yaramazım o kadar kişi içinden beni gördü ve yanında aşşağı atlamasın diye duran öğretmenine durmada "Bak anne" dedi...yerim ben onu...tabii ben kaan'dan çoook ama çok daha fazla heyecanlıydım...(ağladım demiyorum bakın:))))

Hızla büyüyor tabii...Her hareketi bizi şaşırtmaya devam ediyor...Rakamları ingilizce saymayı öğreniyo şu günlerde..geometrik şekilleri öğrendi, tüm renkleri biliyor, ah bide tam konuşabilse...hala kelimeleri benzeterek söylüyo...tamamen konuşmuyo...ama mesela geçen gün babası hapşurdu, bizimki diğer odadan bağırıyo.."babaaaaa çoçaca" tercüme ediyorum "baba çok yaşa" biz öğretmedik ki ....şaşkınlığımızı ifade edemem...sonra artık az da olsa söz dinliyo gitme dersem yanımdan ayrılmıyo( tabi her zaman değil)

Araba sevdamız son hız devam ediyo...küçüklü büyüklü onlarca araba kamyon tır ve kepçe miz var....erkek çocuğunun genetiğinde mi var acaba....

ha bide hayali oyunlarımız başladı...mesela boş çiçek sulama kabını yalandan sonki yerde su varmış gibi ses efektleri ile foşurt diyerek dolduruyo ...beni yada babasını önüne oturtup bizi banyo yaptırıyo...yıkıyo,sabunluyo,kuruluyo...sonra da öpüp "ooohhhh mıs" diyo...yerim ben o'nu:)

önümüzde ki hafta inşallah bursa yolcusuyuz bu arada..heyecanla biz gitmeyi bursadakiler ise gelmemizi bekliyo....Hakan'ın yani Eşimin kardeşinin oğluşun doğum gününde düğünü var..paşa da damatlık giyecek...hayırlısı ile kazasız belasız bi gidebilirsek inşallah...

bu bakışı yetiyo...aslında hiç bir şay yapmasına gerek yok, var olduğunu bilmek bile yetiyor.Aşığım oğluma sanırım.Hemde ilk gördüğüm günden/andan beri.Çok şükür ki karşılıksız değil sanırım o da beni seviyo:))))

geçtiğimiz ay bir ay boyunca evmiz kalabalıktı(çok güzeldi ama).Anneanne,babaanne, kardeşim vardı.tabii bizim paşa onlar olduğu için şımardı da şımardı.ha bire kavga eder olduk. Sonra maalesef gittiler.onlar gidince aşkı tekrar başladı.BEnsiz uyumuyo, hatta sadece ve sadece koynumda,başı göğsümde uyuyo.her dakika öpüyo beni kokluyo..canım annem nidaları eşliğinde dolaşıyoruz.Sanırım karşılıklı çok sevildiğini biliyo:)

tabii yaramazlık had safhada...kamyon/araba merakımız da öyle.küçük kamyon,küçük araba,büyük kamyon,büyük araba,kırmızı araba...onlarsız olmaz...

ve tabii hastalık bizim peşimizi hiç bırakmıyo.önce babamız hastalandı ardından Kaan 'ın (pardon:)) pipisi enfeksiyon kaptı ki gerçekten çok kötü bi deneyimdi bizim için...sünnetsiz çocuklarda sıklıkla görülürmüş:P neyse tam iyileşti derken ben gribe yakalandım eeee tabii yapışık gezen bi anne oğulun virüslerini paylaşmaması imkansız paşa bey bu seferde grip oldu...ay hayırlısızla bi sıcak memleketimize gidebilseydik....

Kaan paşa neler yapar...bol bol yaramazlık...evet maalesef...yaklaşık 15 gündür ipin ucunu kaçırmış durumda yaramazlıkta sınır tanımıyo....ve maaalesef çok mız mız...herşeye ağlayabiliyo...tam gücüm bitmek üzere iken destek kuvvet geldi tabiii....pazartesi annem kardeşim ve kayınvalidem geldi.... Biraz nefes aldık...   


buda bizim sanırım bi kaç tane olan aşklarımızdan biri..deniz....:) arkadaşın kızı ...çok tatlılar ama çoookkk...

ve karne aldı oğluşum...tam kreşten çıkarken çektim fotoyu... kutuplarda yaşadığımız anlaşılsın diye:) ve tabiii hergün kreşe koşarak gitme nedenimiz olan öğretmenimiz Hatice:)

kaan neler yapıyo?
-- kreşine bayılıyo...hafta sonu olmasın istiyoruz....( evet bizde hafta sonu olmasın istiyoruz canımıza okuyo, düz duvara tırmanıyo maşallah)
--artık sadece kendi kendine yemek yiyo..kaşığına bile dokunamıyorum.tabii bu benim içime siniyomu hayıııırrrrr
--arkadaşların kızlarını(deniz ve inci) hem sıkıştırıp canlarından bezdiriyo hemde ikisinede aşık deniz tam diyemediği için inci ile yatıp inci ile kalkıyoruz.ikisi ile de dudak dudağa fotolarımız var ama babaları bizi öldürmesin diye saklıyoruz:)
--yatarken neden bilmem "hav hav git" diyoruz ..hav hav korkumuz var ama sadece lafta ...bireysel olarak canciğer kuzu sarmasıyız.
--artık çok net neresi acıdı, neresi kaşındı, acıktımı, susadımı, sütmü istiyo, danonemi ,süpriz yumurtamı....hepsini söylüyo...derdimizi süper anlatıyoruz..ama tam olarak net konuşamıyoruz..
--vucudumuzun her yerini biliyoruz..kiprikten kaşa, yanaktan tırnağa kadar..
--1 den 10 a kadar sayıyor ve rakamları tanıyoruz...( bu süper bişi)
--araba delisi olduk ...evin her yeri envai çeşit araba dolu....küçüklü büyüklü 50 ye yakın arabamız var ama doymuyoruz...
--her gün kreşten eve geldiğimizde kesinlikle kinder süpriz yumurta alıyoruz yoksa kıyamek kopuyo hemde yatana kadar...
--babasına aşık, sabaha kadar boğuşsa keyfine diyecek yok...
--bez bebek ensevdiğimiz tv programı...(maalesef)
başka neler yapıyoki acaba... ha bide pc yi açıp kapatıyo...istediği programı açıyo.müzik çalıyo..msn kullanıyo...anneannesi ile görüşüyolar...ve tabii biz buna şok oluyoruz....